Hayatım akıp gidiyor.Ben kendi kendime küçük müdahalelerde bulunuyorum.Kontrol tamamen bizde mi? Buna çok inanmıyorum.KonuÅŸtuÄŸum çoÄŸu kiÅŸi hayatın monotonluÄŸundan dem vuruyor.Ama kimse bunu deÄŸiÅŸtirmek için ne yapılacağını bilmiyor. Binlerce kiÅŸiye sorun, size binlerce can sıkıcı ÅŸeyden bahsederler; dertler, sıkıntılar, sorunlar…Kimse size çözümden bahsetmez.
Ben kendi yolumu çizmeye çalışan bir gencim. Benimde herkes gibi çeÅŸitli problemlerim var ama yapay bir mutluluk oyunu ile kendimi avutuyorum.DoÄŸal davranmaya çalışıyorum, dürüstlüğe önem veriyorum ama maalesef bunları yaparken bile samimiyetimden şüpheliyim. Herkesin samimiyetinden şüpheliyim. Öyle bir konuma gelmiÅŸiz ki; ÅŸartlar bizim kendi davranışlarımızın nedenlerini ve sonuçlarını düşünmeye zorluyor. Yani “şöyle olursa, böyle olur” durumundan dolayı yapmak istediÄŸimiz ÅŸeyi deÄŸil, yapılması gereken ÅŸeyi yapıyoruz. Çizginin dışına adım atamıyoruz. Bence bu düşünceli(!) ve kendiliÄŸinden olmayan davranışlar doÄŸallığı öldürüyor.
Gündelik sorunlarımı aşmak için kendi kendime yöntemler geliştirdim. Bazı takıntılarım var, belki yanlış ama ben onları (takıntılarımı) seviyorum. Biliyorum ki bu ilginç davranışlarım, sağlıksız küçük alışkanlıklarım(kahve sevgim) olmasa, daha kötüsü olurdu. Herşeyden öte ben, ben olamazdım.
Kararlarımda mümkün olduÄŸunca mantığı ön planda tuttum, hep gerçekçi oldum. Bu, gerekliliÄŸinden emin olmadığım nadir konulardan biridir. Acaba rasyonel düşünen biri deÄŸil de daha maceraperest ve duygusal mı olsaydım? Öyle olsaydım ÅŸimdikinden daha mutlu biri olur muydum? Ama bence duygusallık, bazı yönlerden zayıflığı da birlikte getiriyor. Sevmeden “seni seviyorum” diyebilmek, ‘herÅŸeyin daha güzel olması’ için “pembe yalanlar” söyleyemek duygusallığın, daha doÄŸru bir ifadeyle; mantığı kullanmamanın sonucu. Bunlar benim göze alabileceÄŸim sonuçlar deÄŸil.
Amaçlarıma ulaÅŸmak için kendi doÄŸrularımdan ÅŸaÅŸmamaya kararlıyım. Yanlış düşüncelerim ve davranışarım elbette ki var, bunun farkındayım. Ama ben yanlışlarımın da var olması gerektiÄŸine inanıyorum. Çok şükür ki ÅŸu günüme kadar piÅŸmanlığım olmadı ve eÄŸer yeniden doÄŸsaydım; aynı kiÅŸi olmayı, aynı yaÅŸamı yaÅŸamayı isterdim.Umarım ömrümün sonuna kadar bu düşüncelerim deÄŸiÅŸmez.Burada yazılanlar kendime dair düşüncelerimdir.Bir çeÅŸit kendini tanımlama diyebiliriz.Umarım baÅŸarılı olabilmiÅŸimdir…