Çok az kaldı
Kendimle baÅŸ baÅŸa kalabileceÄŸim zamana
Çok az…
Birazdan örtülecek
Gün ışığının aydınlığına güvenip
O aydınlıkla kör olan insanların inandıkları her şey.
Bir kum tanesi olmayı kabul edebilirdim
Feda edebilirdim kendimi
Yeter ki şu zaman geçsin!
Bırakmışken kendimi ince belli kum saatinin en tepesinden
Bilmeliyim biraz daha yaklaştım
Çok daha az kaldı…
Ben bunu göze alabilmişken
Ä°nat ediyor yelkovan
Ne nazlı çıktınız siz de…
Akrebin kaderine boyun eÄŸdiÄŸi anÂ
Hain güneş
Gizleniyor dağların ardına
Arkasına bakamadan kaçarcasına
Başka bir huzur kaplıyor bu sefer yüreğimi
O kızıllık
Tutkunun, hırsın, zaferin kızıllığı
Arkasında turuncu bir rüzgâr bırakır gibi
Yok ediyor mavinin semaya egemenliÄŸini
O an anlıyorum, kavuşuyorum geceye
Arkasında bıraktığı turuncu rüzgâr
Kızılın hâkimiyetine erişiyor bir anda
Ve daha kasvetli bir hal alıyor kızıl
Gecenin rengine bürünüyor gökyüzü
Yavaş yavaş…
Artık ne kuş kalıyor havada
Ne de sokakta insan…
Bense, balkonumda oturmuÅŸ
Ortak oluyorum gecenin zaferine,
Senin şerefine içiyorum gece!
Bu yazı 28 Mart Cuma , 2008 tarihinde, saat 8:53 pm'de Crn tarafından, Şiir kategorisi/kategorileri altında yazılmıştır. Bu yazıya yapılacak yeni yorumlar için Yorum Beslemesine abone olun 
.
Yazıya yorum yapabilir, ya da sitenizden geri izleme yaparak, bu yazıdan sitenizde bahsedebilirsiniz.
|
|
Bunlara da bir göz atın:
|
-
yarı saydam olsa hayat 28 Mart, 2008 , 9:37 pm
