Seni düşündüm sabah olmadan,
Soğuk bir otel odasında yapayalnız.
Dudaklarımda yarım kalmış tümceleri,
Aklımın kuytu bir köşesinde,
Kokunu duyduÄŸum zaman;
Seni düşündüm sabah olmadan…

Bir cam kenarına sığınmışım sessizce,
Sensiz bedenim hiç olmadığı kadar soğuk.
Yokluğunda, umarsız bir fazlalık gibiyim.
Yaşıyorum, fısıldamak için o kutsal sözleri.
Özlüyorum inan bana her zerreni.

Çatlamış bir toprakta filiz vermiş bitki gibi,
İlk yağmur damlasına muhtaç olduğum zaman;
Seni düşündüm sabah olmadan…

(Åžubat 2007, UludaÄŸ)

Burak Işılar