Çeviriyorum ömrümün sayfalarını birer birer,
Geçtiğim yollar,
bu yolları çevreleyen yüksek aÄŸaçlar…
Tanıdığım insanlar…
Derken, bir meltem gelip beni doğduğum köye atıyor.
Hafif hafif ıslık çalan sabah rüzgarı
sallıyor ağaçları.
Uçuşuyor sararan yapraklar.
Terkedilmişliğin yankısı, sabah rüzgarının tek arkadaşı.
Ve iki yoldaş bir olmuş, meydan okuyorlar doğan güne.