Çok az kaldı
Kendimle baÅŸ baÅŸa kalabileceÄŸim zamana
Çok az…
Birazdan örtülecek
Gün ışığının aydınlığına güvenip
O aydınlıkla kör olan insanların inandıkları her şey.
Bir kum tanesi olmayı kabul edebilirdim
Feda edebilirdim kendimi
Yeter ki şu zaman geçsin!
Bırakmışken kendimi ince belli kum saatinin en tepesinden
Bilmeliyim biraz daha yaklaştım
Çok daha az kaldı…
Ben bunu göze alabilmişken
İnat ediyor yelkovan
Ne [...]

Bekleyis

akşam oldu dört bir yanım hüzün yine
günle birlikte benim de hüzün çöktü üstüme…
akÅŸam oluyor
gün ağarıyor,sanki ağlıyor
üzerime bir kasvet çöküyor benim de…
akşam oldu dört bir yanım hüzün yine
günle birlikte benim de hüzün çöktü üstüme…
gece iniyor bir şehrin üstüne
şehrin ışıkları bile direniyor gecenin çöküşüne
benim de içim hala ışık tutuyor karanlık gökyüzüne…
akşam oldu dört bir yanım hüzün yine
günle [...]

yakarış benzeri bir ÅŸey…

Ahmet Hamdi Tanpınar Beş Şehir’inde bize birbirinden ayrı beş dünyayı anlatmıştır.İstanbul,Ankara,Bursa,Konya ve Erzurum.Tanpınar, bu şehirleri doğal, tarihsel ve kültürel dokusuyla anlatıyor.Bizleri şehirlerin dışından içine ve içinden dışına doğru kültürel yolculuğa çıkarıyor.Beş şehrin asıl konusu kaybolan şehirlerin ardından duyulan üzüntü ve yeniye karşı beslenen iştiyâktır. İlk bakışta çatışır gibi görünen bu iki duyguyu sevgi kelimesinde birleştirebiliriz.
Her [...]

BeÅŸ Åžehir – Ahmet Hamdi TANPINAR

sevgili arkadaşlarıma ithafen;
siz!
kötü günlerimde daima yanımda olan gizli kahramanlar…
oradasınız biliyorum…
ve hep orada olacaksınız,hep benimle olacaksınız bunu da biliyorum…
ve ben yanlızlığımın esiri olmayacağım artık…
ne sonsuz boşluklarda kaybolayacağım ne de dipsiz denizlerde boğulacağım
ne gözlerimi ayıracağım sizden kapanana kadar;�
ne de her atışında boÅŸluÄŸa bir feryat daha bırakan kalbimi susturacağım atmayana kadar…
yokluÄŸunuz bile varlığımı besliyor biliyorum…
ben sizinle varım biliyorum…
tüm [...]

sadece söylemek istedim…

Seni düşündüm sabah olmadan,
Soğuk bir otel odasında yapayalnız.
Dudaklarımda yarım kalmış tümceleri,
Aklımın kuytu bir köşesinde,
Kokunu duyduÄŸum zaman;
Seni düşündüm sabah olmadan…
Bir cam kenarına sığınmışım sessizce,
Sensiz bedenim hiç olmadığı kadar soğuk.
Yokluğunda, umarsız bir fazlalık gibiyim.
Yaşıyorum, fısıldamak için o kutsal sözleri.
Özlüyorum inan bana her zerreni.
Çatlamış bir toprakta filiz vermiş bitki gibi,
İlk yağmur damlasına muhtaç olduğum zaman;
Seni düşündüm sabah olmadan…
(Åžubat [...]

Büyülü Bir Düş