Yoksun yine…
Tüm zamanlarda olduğu gibi.
Hem çok yakınsın bana,hem bir o kadar uzak.
Gözyaşlarımdın sen,gülümseyişim,her şeyim.
Tüm korkularım,sancılarım,benliğim.
Sen, kızgın korları yatıştıran suydun,
Bense,söndürülmeye yüz tutmuş korlardan birkaçı…
Sapkın rüzgarlardı savuran beni sana.
Dinmesini bekledim,indiÄŸim yer yine sendin.
Sen, sigaramın dumanıydın,zehirle her yanımı sardın.
Ve ben her nefeste sana biraz daha bağlandım.
Vücudumdaki her hücre acı çekiyor şimdi.
Tüm uzuvlarım,bedenim benden kopup gitti.
Boğazımda koca bir düğüm,sadece susuyorum artık.
Kelimeler de anlamsız,tüm yaşananlar gibi…
Bu yazı 25 Şubat Pazartesi , 2008 tarihinde, saat 7:39 pm'de Pitis tarafından, Şiir kategorisi/kategorileri altında yazılmıştır. Bu yazıya yapılacak yeni yorumlar için Yorum Beslemesine abone olun 
.
Yazıya yorum yapabilir, ya da sitenizden geri izleme yaparak, bu yazıdan sitenizde bahsedebilirsiniz.
|
|
Bunlara da bir göz atın:
|
-
Işılar 26 Şubat, 2008 , 5:48 pm
-
Gözde 11 Mart, 2008 , 6:14 pm
