Bu sokaklarda,sessiz,yarı huzurlu sokaklarda
Gece vakti,rüzgarın tenimi okşadığı saatlerde
Işıkların gözümü aldığı,kaldırım taşlarının bana eşlik ettiği saatlerde
Arkamdaki yarı huzursuzlukla birlikte vatan hainine(!) üzülüyorum
O halen vatan hainiydi onlara göre
Konuşun,saçmalayın yakın ışıkları ışıklar sönünceye kadar
Sonra bırakın da düşünen insan,düşleyen insan alsın yerinizi
…tirin gidin vatan hainleri!
Olmaz,gönlüm el vermez
Siz kalın da sizi bu hale getirenler uzaklaşsın memleketimden
Başka ülkeye mi kaçsınlar,sürgün mü edilsinler,vatandaşlıktan mı çıkarılsınlar
Biri buna dur desin artık
Moskova’da yalnız,vatanından ırak ölmesin vatan hainleri(!)
Bizler vatan toprağının kirletilmiş de olsa verdiği huzuru yaşarken
Gözümüzde fotonları bir huzme şeklinde hissederken gecenin sessiz ve karanlık vakitlerinde
Hayat devam ederken,bırakın bu saçma ideolojileri
Bırakın insanın insana kulluğunu
Bırakın,serbest kalsın her şey
Uçsun kanaryam Memo gibi
O zaten sadıktır,bırakmaz beni yalnız başıma,unutmaz beni,ihanet etmez bana
Salıverin kuşları,bırakın daha ne kadar haykırmalıyım…
Ãœzgün Sıfır’dan saygılarla
Bu yazı 13 Ocak Pazar , 2008 tarihinde, saat 10:27 pm'de asrubkilmeg tarafından, Şiir kategorisi/kategorileri altında yazılmıştır. Bu yazıya yapılacak yeni yorumlar için Yorum Beslemesine abone olun 
.
Yazıya yorum yapabilir, ya da sitenizden geri izleme yaparak, bu yazıdan sitenizde bahsedebilirsiniz.
|
|
Bunlara da bir göz atın:
|
